Η Αθήνα τη νύχτα

... Αθήνα ... 07/12/09 ... 01:00 πμ Κατεβαίνοντας από το Χαλάνδρι προς την Αθήνα είχα την ευκαιρία να συνειδητοποιήσω , για ακόμη μια φορά, τις ιδιαιτερότητες αυτής της πόλης. Μέσα από το άδειο τρόλεϊ, αυτόν το τροχοφόρο ξεναγό, σου δίνεται η δυνατότητα να δεις την εξέλιξη της πόλης κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μπορείς να παρατηρήσεις όλες αυτές τις αντιθέσεις που μπορούν να κάνουν μια μεγάλη πόλη τόσο ιδιαίτερη, τόσο πολύχρωμη. Κατεβαίνεις τη Κηφισίας και συνειδητοποιείς την απουσία του έντονου κυκλοφοριακού προβλήματος ... το Γηροκομείο φωτισμένο λόγω των εορτών ...το τρόλεϊ στρίβει στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας για να κατευθυνθεί προς το Πεδίον του Άρεως. Οι καφετέριες στην αρχή της λεωφόρου είναι ακόμα γεμάτες, το γήπεδο του Παναθηναϊκού καλυμμένο από τα διαφημιστικά της ομάδας, έξω από τη Γ.Α.Δ.Α είναι κόσμος μαζεμένος, άνθρωποι καθώς πρέπει ... υπόθετω ότι πρέπει να είναι συγγενείς νεαρών συλληφθέντων. Το τρόλεϊ σταματάει, πέζος πλέον από το Πεδίον του Άρεως ως τη πλατεία Ομονοίας. Κατεβαίνοντας τη Πατησίων , η κίνηση των αυτοκινήτων είναι από ελάχιστη ως ανύπαρκτη, ο φόβος για τυχών επεισόδια ίσως ευθύνεται γι' αυτό, απέναντι από το Πολυτεχνείο υπάρχουν σπασμένες βιτρίνες, στη μία άκρη του διαδηλωτές, πιθανόν και αναρχικοί, ποιός ξέρει ... στην άλλη γωνία, στη Στουρνάρη μία διμοιρία των ΜΑΤ, ο δρόμος θυμίζει εκκλησία ... στον παρακάτω δρόμο ακόμα μία διμοιρία ... μπροστά από το Polis περνάνε πέντε νέγροι, κοιτάνε κάπως υποψιασμένοι προς το ξενοδοχείο. Όλη η Πατησίων γεμάτη από σκουπίδια, όπως όλη η Αθήνα αυτή την εβδομάδα και η δυσοσμία πλέον γίνεται τόσο έντονη που παρακαλάς να πέσει από μία σπίθα σε κάθε κάδο. Φτάνοντας στην Ομόνοια, βλέπεις ότι οι μόνιμοι θαμμώνες της έχουν αναμειχθεί πλέον με τους αστυνομικούς ... σήμερα όλη η Αθήνα έχει αστυνομικούς ... μερικοί έχουν πιάσει κουβέντα έξω από το κλειστό Mirage ... πιο κάτω μια παρέα κολατσίζει στο Γρηγόρη και ακριβώς στη γωνία, ένας άστεγος σε άθλια κατάσταση κοιμάται στα σκαλοπάτια μιας πολυκατοικίας. Στην Αγ. Κωνσταντίνου δεν συναντάς κανέναν Έλληνα, ο δρόμος είναι πολυεθνικός πλέον ... πριν το πανέμορφο και πρόσφατα ανακαινισμένο Εθνικό Θέατρο, μία κυρία, από την ομιλία της πιθανόν να ήταν ρωσίδα ή βουλγάρα τσακωνόταν, έντονα, πολύ έντονα, με τη διαφημιστική πινακίδα της στάσης του λεωφορείου. Δεν ξέρω, αν τελικά κατάφερε να βρει μια άκρη μαζί της, αν συμβιβάστηκε μέχρι το τέλος της νύχτας, αλλά χωρίς να το ξέρει αποτέλεσε, όπως αποτέλεσαν και αποτελούν και αποτελούμε, ήρωες αυτής της noir πόλης.