EVRIPIDIS AND HIS TRAGEDIES - Straydog

" Το τέλος μίας πολυμετοχικής ανοησίας "

Εάν θελήσει κάποιος να βρεί μία αιτία για την εφετινή πορεία του ποδοσφαιρικού τμήματος του Παναθηναϊκού, θα δυσκολευτεί πολύ. Κυρίως, γιατί δεν υπάρχει μόνο μία, υπάρχουν πολλές και δεν χρονολογούνται από φέτος.
Προσπαθώντας όμως, να απομονώσουμε την εφετινή περίοδο θα δούμε ότι μία σειρά από γεγονότα καταφέρνουν να βγάλουν μία ομάδα που κάνει πρωταθλητισμό, μία ομάδα που κατείχε τους εγχώριους τίτλους , πολύ άνετα εκτός στόχων αλλά και ορθής συμπεριφοράς.
Αρχές του καλοκαιριού, τη στιγμή δηλαδή που γινόταν ο σχεδιασμός, η ομάδα δεν είχε διοίκηση. Ο πρόεδρος Ν. Πατέρας είχε παραιτηθεί, την εξουσία ασκούσε ο μεγαλομέτοχος Γ. Βαρδινογιάννης, ο οποίος αργότερα παρέδωσε τη προεδρεύουσα θέση στο δ.σ. σ' έναν άνθρωπο ανίδεο όχι απλά με το ποδόσφαιρο αλλά και με τον αθλητισμό γενικότερα το κ. Κωνσταντόπουλο. Εμφύλιος πόλεμος στις προσκείμενες εφημερίδες, δηλώσεις εκατέρωθεν, Τζίγγερ εναντίον Πατέρα-Βγενόπουλου, στραβοπάτημα της ομάδας, ύβρεις από τους φιλάθλους εναντίον της οικογένειας Βαρδινογιάννη, αποχώρηση της τελευταίας, επιστροφή του Ν. Πατέρα στη προεδρία και προοπτική αγοράς του πλειοψηφικού πακέτου μετοχών από το κο. Βγενόπουλο. Ένα διοικητικό μπάχαλο κυριολεκτικά που μπορεί να κάνει μία ομάδα και κυρίως μία εταιρία εντελώς άνω κάτω.
Όσον αφορά την ομάδα, παραμένει ο προπονητής, νέος, Έλληνας, καλός αναλυτής και γνώστης του ποδοσφαιριστής, φερέλπις, όπως όμως αποδείχθηκε αργότερα λίγος για μία τέτοια σημαντική θέση. Παραιτείται ο τεχνικός διευθυντής Κ.Αντωνίου και στη θέση του προσλαμβάνουν τον πορτογάλο Κ. Φρέιτας με θητεία [ επιτυχημένη ; ] σε μία μικρομεσαία ομάδα της Πορτογαλίας, τη Μπράγκα, αντί του Γ. Σαμαρά που ήταν και η επιθυμία του Νιόπλια. Αντί του κου Έμπεν, γυμναστή της ομάδας, προσλαμβάνεται ένας έλληνας, με αμφίβολο έργο [και όπως μετά αποδείχθηκε καταστροφικό έργο] ο κος Κέζος, πιο μετά θα απολυθεί και αυτός, θα επαναπροσληφθεί ο κος Έμπεν, ο οποίος θα ξαναχάσει τη θέση του βασικού γυμναστή με την αλλαγή προπονητή αργότερα. Δλδ, οι ποδοσφαιριστές της ομάδας μέσα σε λίγους μήνες αλλάξανε τρεις φορές τρόπους εκγύμνασης.
Ο προπονητής της ομάδας ζητούσε τις προσθήκες τριών - τεσσάρων παικτών που μπορούσαν να βοηθήσουν όπως πχ ενός ηγέτη στην άμυνα και ενός περιφερειακού επιθετικού να μπορεί να ξεκουράζει τον Σισέ, αντ' αυτού αποκτήθηκαν αντί του Γκαλάς που φαντάζε σαν ιδανική περίπτωση ο Μπουμσόνκ [ φιλότιμος και ποιοτικός μεν αλλά όχι ο σπουδαίος αμυντικός ], ο Γκοβού στη θέση του Σαλπιγγίδη [ σπουδαίο όνομα μεν, αλλά με πολλά μειονεκτήματα όπως προέκυψαν δε ], ο Λουίς Γκαρσία, ο Ιωαννίδης, ο Φερνάντεθ και παραχωρήθηκαν ως δανεικοί ο Κλέϋτον [ που ίσως τώρα να ήταν χρήσιμος ], ο Μελίσσης και ο Μάντζιος [ ποτέ δεν κατάλαβα γιατί δεν εκτιμήθηκε όσο έπρεπε αυτός ο παίκτης ] στη Μαρίτιμο για να καταστραφούν τελείως σαν ποδοσφαιριστές.
Η ομάδα κάνει λάθος προγραμματισμό και αντί να είναι στην Αθήνα δίνει φιλικά προετοιμασίας στην Αμερική, έπιστρέφουν οι παίκτες που συμμετείχαν στο Παγκ. Κύπελλο και αντί να πάρουν ανάσες και να έχουν μία ήπια προσαρμογή στην ομάδα μπαίνουν κατευθείαν στην ένταση με αποτέλεσμα να καούν.
Συν τοις άλλοις, η ομάδα έχοντας λάθος προετοιμασία καταρρέει, φέρνει άσχημα αποτελέσματα, οι παίκτες ακούγεται ότι δεν έχουν καλές σχέσεις μεταξύ τους και στα αποδυτήρια δεν υπάρχει ο "κακός" Τεν Κάτε για να τα ελέγξει αλλά ο "ευαίσθητος" Νιόπλιας, που ξεσπάει σε λυγμούς όταν άρχισε να σφίγγει η θηλιά στον λαιμό του. Ευτυχώς παραιτείται και αντί να προσληφθεί ένας άνθρωπος που πραγματικά μπορεί να εμπνεύσει τους παίκτες και να τιθασεύσει την ομάδα [τύπου Αγκίρε ] έρχεται ένας συμπαθής Πορτογάλος καθηγητής στα αντίστοιχα ΤΕΦΑΑ της Πορτογαλίας, με περγαμηνές στα τριάντα χρόνια της καριέρας του τρία πρωταθλήματα με την Πόρτο, ενα κοπλιμέντο του Μουρίνιο, ο οποίος τον είχε αποκαλέσει ως γάϊδαρο που ήθελε να γίνει άλογο και ένα κυνηγητό εναντίον του [ αντίστοιχο του προηγούμενου Σαββάτου ] στην Μπενφίκα.
Αναλύοντας όλη τη κατάσταση, σαφώς δεν περιγράφεις μία ομάδα η οποία είχε ως στόχο πορεία στην Ευρώπη αλλά και κατάκτηση του νταμπλ στη χώρα της. Η κατάσταση στον Παναθηναϊκό είναι εξαιρετικά δύσκολη και δεν φαίνεται να ότι μπορεί να αλλάξει κάτι, σίγουρα όχι σε σύντομο χρονικό διάστημα. Ποτέ όμως δεν είναι αργά, παίρνοντας τα πράγματα με τη σειρά, μπορούμε να πούμε ότι τουλάχιστον διοικητικά η οικογένεια Βαρδινογιάννη με τα πότε λίγα ποτε πολλά μπορεί να εγγυηθεί την οικονομική και δοικητική ασφάλεια της ομάδας, απλά χρειάζεται ένας πρόεδρος επιβλητικός και γνώστης του αντικειμένου. Δεύτερον, φαίνεται ότι ούτε ο κος Αντωνίου αλλά ούτε και ο κος Φρέϊτας φάνηκαν αντάξιοι της θέσης τους, οπότε η αναζήτηση ενός καινούργιου τεχνικού διευθυντή θα έπρεπε να θεωρείται δεδομένη. Τρίτον, προπονητής, ο οποίος παίρνει ένα αριστερό μπακ και το κάνει δεκάρι, θα έπρεπε να πάψει να προπονεί, ειλικρινά ο Μπάμπης Τεννές πρέπει να είναι πολύ καλύτερος αυτού του τύπου με τη σπιρτάδα στο μάτι που λέγετα Φερέϊρα και τίνει να μπει στο club των αποτυχημένων περαστικών τύπου Μπάκκε, Πεσέιρο, Μουνιόθ κλπ με το καλημέρα.
Τέταρτον, δεν υπάρχει σεβασμός στους παίκτες. Όταν βλέπεις ότι ο βασικός σου τερματοφύλακας διανύει περίοδο ντεφορμαρίσματος είναι αναίδεια να τον βάζεις να παίζει και να τον εκθέτεις κατ' αυτόν το τρόπο, όπως επίσης είναι αναίδεια να μη σέβεσαι τους παίκτες που αγαπούν την ομάδα και αισθάνονται τη φανέλα και μπορούν να βοηθήσουν όπως ο Καραγκούνης.
Τέλος, θα έπρεπε όλοι να αναρωτηθούν, πότε ο Παναθηναϊκός πούλησε δικό του Έλληνα παίκτη σε μεγάλη ομάδα του εξωτερικού ; Πότε ο Παναθηναϊκός είχε ηγέτη στην άμυνα που δεν ήταν Έλληνας [ πλην του Χένρικσεν ] ; Γιατί αυτή η εμμονή με το 4-3-3 ; Τί απέγινε το 3-5-2 του Μαρκαριάν που θα μπορούσε κάπως να σώσει τα προσχήματα [ τουλάχιστον στην Ευρώπη φέτος ] ; Πότε θα καταλάβουν ότι πολλοί παίκτες της ομάδας δεν είναι κακοί ούτε περιπατητές και ότι απλά είναι μεγάλοι σε ηλικία και χρειάζονται και τη κατάλληλη χρήση ; δλδ, δεν είναι δυνατόν να ζητάς από τον Κατσουράνη να τρέχει 90 λεπτά και να κόβει και να έχεις τον Σιμάο εκτός αποστολής.
Δυστυχώς, αυτά και άλλα πολλά θα βασανίσουν την ομάδα, η οποία δύσκολα θα αποφύγει τις δυσάρεστες εξελίξεις που φαίνεται ότι επακολουθούν.

Η προδοσία της προσωπικής φιλοδοξίας

Ο Σπανούλης όλα αυτά τα χρόνια αγωνιζόμενος στον Παναθηναϊκό κατάφερε να κερδίσει τίτλους που πολλοί παίχτες προσπαθούν μία ζωή να κατακτήσουν, κέρδισε χρήματα και δημιούργησε ένα όνομα στην αθλητική πιάτσα, αγαπήθηκε από τους οπαδούς της ομάδας και τους φιλάθλους γενικότερα.

Όταν πριν λίγα χρόνια είχε αρνηθεί το NBA και είχε επιστρέψει στον Παναθηναϊκό για να κερδίσει στη συνέχεια περισσότερες διακρίσεις, όλοι πίστευαν ότι υπήρχε πραγματικά, ανάμεσα στην ομάδα και στον παίχτη, ένα δέσιμο και μία σχέση αγάπης, κανείς δεν θα φανταζόταν αυτό που θα επακολουθούσε, αυτό που συνέβη τώρα.

Ο Σπανούλης διάλεξε να ακολουθήσει το δρόμο που χάραξαν ο Νικοπολίδης στο ποδόσφαιρο και ο Οικονόμου πριν αρκετά χρόνια ,πάλι στο μπάσκετ. Δεν ξέρω, αν τον ικανοποιεί η πορεία των δύο και θέλει να ακολουθήσει και αυτός. Είναι δεδομένο, ότι έχει διαγραφεί από την Παναθηναϊκή οικογένεια και ότι θα ακολουθήσουν χείριστες αντιδράσεις στο πρόσωπο του, επιλογή του.

Επιλογή του να πάει στον Ολυμπιακό γιατί πιθανόν θεωρεί ότι θα είναι ο ηγέτης σ΄ ένα μπασκετικό μπάχαλο, επιλογή του να βάλει πάνω απ' όλα ένα παχυλό συμβόλαιο, ούτως ή άλλως επαγγελματίας είναι.

Όμως, σίγουρα δεν είναι η "μεταγραφή του αιώνα" (βλ. Πρωταθλητή), ούτε "κόλπο γκρόσσο". ούτε άρπαξαν κάποιον παίχτη οι αφοί Αγγελόπουλοι μέσα από τα χέρια της οικογένειας Γιαννακόπουλων. Ο παίχτης από καιρό ήταν εκτός ομάδας και εκτός σχεδιασμού, τόσο από τις οικονομικές απαιτήσεις του, όσο και από την απόφασή του που φαίνεται ότι ήταν ειλημμένη από καιρό.

Μην περιμένεις να σου ευχηθούμε καλή τύχη Βασίλη Σπανούλη.

" Η αρχή της παράνοιας "

Επιχειρώντας χτες [ 08/02 ] το βράδυ να παρακολουθήσω τηλεόραση, έπεσα πάνω σε δύο ενημερωτικές εκπομπές. Η μία ήταν το " πρόσωπο με πρόσωπο " του Alter και η άλλη , λίγο αργότερα, η " Ανατροπή " του Mega channel. Και οι δύο εκπομπές επέλεξαν να ασχοληθούν ίσως αυτή τη στιγμή με τα δύο πιο σημαντικά θέματα που μας απασχολούν ως χώρα. Η μεν εκπομπή του alter ασχολήθηκε με την μεταναστευτική πολιτική και η δε του mega με τα οικονομικά μέτρα που πρέπει να πάρει η κυβέρνηση προκειμένου να εξέλθουμε της κρίσης. Απ' ότι υποθέτω σκοπός μίας ενημερωτικής εκπομπής είναι να μεταδώσει στο τηλεοπτικό κοινό την πραγματικότητα ως έχει, πληροφορίες σχετικά με το θέμα που πραγματεύονται και μέτρα ή προτάσεις που μπορούν να υποστηρίξουν οι καλεσμένοι των εκπομπών, οι οποίοι και τις περισσότερες φορές είναι εκπρόσωποι πολιτικοί κομμάτων ή φορέων. Στη χώρα μας, όπως και σε άλλες χώρες βέβαια, μία τέτοιου είδους τηλεοπτική εκπομπή μπορεί να επηρρεάσει ή ακόμη και να επιβάλλει απόψεις. Έχει ενδιαφέρον όμως πάντα , όσο και αν είναι σημαντικό στη δημοκρατία να ακούγονται όλες οι φωνές, να στέκεσαι και στα πρόσωπα που μετέχουν των συζητήσεων. Παραδείγματος χάρη, εχτές, για την μεταναστευτική πολιτική, την οποία παρουσίαζε ένα πετυχημένος τηλεοπτικά δημοσιογράφος, ο κος Χατζηνικολάου, στο τηλεοπτικό πάνελ ήταν ο κος Βελόπουλος, ως εκπρόσωπος του Λα.Ο.Σ. , ο οποίος μέχρι πριν από λίγα χρόνια παρουσίαζε τηλεοπτική εκπομπή στην όποια πουλούσε βίβλια και υποστήριζε την ευγενή προέλευση του ελληνικού έθνους και ότι στο Σείριο κατοικεί ο θεός Απόλλωνας και η θεά Αθηνά και πολλές άλλες τέτοιου είδους γραφικότητες. Ο κος Μαργαρίτης, ως εκπρόσωπος του Συ.Ριζ.Α, του οποίου ούτως ή άλλως οι απόψεις πολλές φορές μπορούν να προκαλέσουν αλλά είναι μέσα στο γενικότερο κλίμα των πολιτικών απόψεων του κόμματος, τη Ν.Δ εκπροσωπούσε - ο κατά τον εαυτό του επόμενος ηγέτης της παράταξης - ο κος Στυλιανίδης, στου οποίου τα χέρια είχε ανατεθεί -αν υπάρχει θεός και βλέπει - η τύχη της ελληνικής παιδείας, ο οποίος όταν πέρυσι τον Δεκέμβριο στην Αθήνα είχε δολοφονηθεί ένας μαθητής και ξεσπούσαν επεισόδια ήταν σε νυχτερινό κέντρο και διασκέδαζε και ο οποίος είχε κάνει την ατυχέστατη δήλωση " Καραμανλής ή χάος " . Από την άλλη μεριά, στην εκπομπή του κου Πρετεντέρη - δημοσιογράφος ο οποίος είχε συλληφθεί από τον φωτογραφικό φακό να πετάει μπουκάλι σε αγωνιστικό χώρο πριν από μερικά χρόνια - μιλούσαν για την οικονομία ο κος Βορίδης από το Λα.Ο.Σ, ο οποίος πριν συνεργαστεί με τον κο Καρατζαφέρη ήταν πρόεδρος της Χρυσής Αυγής, από τη Νέα Δημοκρατία ο κος Μαρκόπουλος, ο οποίος διετέλεσε χωρίς να έχει καμία σχέση με το τουρισμό, Υπουργός Τουρισμού και για τον οποίο πριν τις εκλογές είχε βγει δημοσίευμα στο οποίο αναφερόταν ότι χορηγούσε δωρεές μέσω του υπουργείου σε τοπικούς συλλόγους της περιοχής του, ο πρόεδρος της Γ.Σ.Ε.Ε. ο όποιος έχει δηλώσει ανοιχτά τη προτίμηση του στο κυβερνών κόμμα και ο οποίος όπως και οι δύο προκάτοχοι του μπορεί να ελπίζει ότι κάποια στιγμή θα γίνει και βουλευτής και η κα Διαμαντοπούλου, μία ήρεμη πολιτική παρουσία, η οποία είναι η νυν Υπουργός Παιδείας και η οποία πριν από μερικά χρόνια είχε προτείνει να κάνουμε την Αγγλική ως κύρια γλώσσα.
Εκμεταλλευόμενος τη χθέσινη φράση λοιπόν του κου Βελόπουλου ότι δεν θέλει να γίνει και αυτός Τσερόκι, επέλεξα να κάνω υπομονή και να δω τον " τελευταίο των Μοϊκανών " .