" Το Ιρλανδικό μάθημα "

Ιρλανδία μείωσε χθες τους μισθούς των εργαζομένων στο Δημόσιο, περιόρισε τα επιδόματα κοινωνικής πρόνοιας και επέβαλε νέους περιβαλλοντικούς φόρους στα καύσιμα, στο πλαίσιο δημοσιονομικών περικοπών-ρεκόρ ύψους 4 δισεκατομμυρίων ευρώ με στόχο την αντιμετώπιση του μεγάλου δημοσιονομικού ελλείμματός της.

O υπουργός Οικονομικών Μπράιαν Λένιχαν δήλωσε ότι περίπου 400.000

εργαζόμενοι του Δημοσίου- το ένα πέμπτο του εργατικού δυναμικού της χώρας- θα υποστούν μισθολογικές μειώσεις από 5% έως 15%, ενώ ο πρωθυπουργός Μπράιαν Κόουεν θα μειώσει τον μισθό του κατά 20%. Πρόκειται για τις μεγαλύτερες δημοσιονομικές περικοπές στην ιστορία της Ιρλανδίας. Έχουν στόχο να εξοικονομηθεί φέτος πάνω από ένα δισεκατομμύριο ευρώ από μειώσεις μισθών.

«Παίρνοντας τώρα τα δύσκολα, αλλά απαραίτητα μέτρα, θα αποκαταστήσουμε την αυτοπεποίθηση του έθνους μας στο εσωτερικό και τη φήμη μας στο εξωτερικό», δήλωσε ο Λένιχαν. Διευκρίνισε πως τα δραστικά αυτά μέτρα χρειάζονται για να περιοριστεί το έλλειμμα που θα φτάσει φέτος τα 22 δισεκατομμύρια ευρώ, για να αποκατασταθεί η χαμένη ανταγωνιστικότητα της Ιρλανδίας ως βάσης για ξένες επενδύσεις στην ευρωζώνη και για να συγκρατηθεί η άνοδος της ανεργίας, που έχει φτάσει το 12,5%. «Οι τιμές μας εξακολουθούν να είναι από τις υψηλότερες στην Ευρώπη. Κατά την τελευταία δεκαετία, οι μισθοί αυξήθηκαν 70%, πολύ πάνω από τον μέσο όρο της ευρωζώνης. Για να το πούμε απλά, ακριβύναμε τόσο ώστε βγήκαμε από την αγορά», δήλωσε στους βουλευτές. «Δεν θα μπορέσουμε να σταματήσουμε την αιμορραγία των θέσεων εργασίας έως ότου οι τιμές μας και το κόστος του να επιχειρεί κανείς εδώ μειωθούν ώστε να φτάσουν αυτά των κύριων εμπορικών εταίρων μας».

Ο υπουργός Οικονομικών ανακοίνωσε επίσης ότι η χρηματοδότηση του σχετικά γενναιόδωρου συστήματος κοινωνικής πρόνοιας της Ιρλανδίας θα μειωθεί κατά 760 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, ενώ η χρηματοδότηση των υπηρεσιών υγείας θα μειωθεί κατά 400 εκατομμύρια ευρώ. Οι «φόροι άνθρακα» που θα επιβληθούν σε διάφορα καύσιμα θα αποφέρουν επιπλέον 500 εκατομμύρια ευρώ ετησίως.

πηγή: www.nea.gr

Una noche mas

Εκείνη ήταν 58, αυτός 30. Μια γυναίκα μπορεί να είναι πολύ έξυπνη και παράλληλα πολύ γοητευτική. Ερωτεύθηκαν, για τρία χρόνια ήταν συνέχεια μαζί, ταξίδευαν, περνούσαν κάθε μέρα μαζί. Μετά από τρία χρόνια σχέσης, η συμπεριφορά του άρχιζε να αλλάζει, φερόταν και μιλούσε διαφορετικά. Αποφασίζουν να πάνε κάπου για τρεις μέρες, φερόταν το ίδιο ανεξήγητα διαφορετικά. Μια μέρα καθώς περπατούσαν, η γυναίκα σταματάει και τον ρωτάει τί συμβαίνει και αυτός της απαντάει, βρήκα τη γυναίκα με την οποία θέλω να περάσω το υπόλοιπο της ζωής μου και αυτή δεν είσαι εσύ. Η γυναίκα πέφτει σε κατάθλιψη, γίνεται ένα ράκος και τον εκλιπαρρεί να την αγαπήσει για μια τελευταία φορά, για μια νύχτα μόνο.
Η Yasmine Levy εμπνέεται από την ερωτική ιστορία της φίλης της και γράφει το "Una noche mas" και το κοινό της Αθήνας, που είχε την τύχη να την δει και να το ακούσει από κοντά στο Gazzarte, στις 07 και 08 Δεκεμβρίου, διακατέχεται από ρίγη συγκίνησης.
Η Yasmine Levy ήταν περισσότερο αισθαντική απ' ότι θα περίμενε κανείς. Ένα τραγούδι της και μία ιστορία. Μία παράσταση γεμάτη όμορφες μουσικές και ακόμα πιο όμορφες αφηγήσεις. Μιλήσε για τη γλώσσα της, για την ιστορία της σεφαραδίτικης μουσικής, για τον πατέρα της που την μύησε στη μουσική [ξεχωριστή η στιγμή όπου τραγουδάνε και οι δύο μαζί, με τη φωνή του πατέρα της ηχογραφημένη], για την συνάντηση της με την Ελένη Βιτάλη. Για όλα αυτά που μπορούν να κάνουν ένα καλλιτέχνη μεγάλο, όπως είναι η Yasmine Levy.

Η Αθήνα τη νύχτα

... Αθήνα ... 07/12/09 ... 01:00 πμ Κατεβαίνοντας από το Χαλάνδρι προς την Αθήνα είχα την ευκαιρία να συνειδητοποιήσω , για ακόμη μια φορά, τις ιδιαιτερότητες αυτής της πόλης. Μέσα από το άδειο τρόλεϊ, αυτόν το τροχοφόρο ξεναγό, σου δίνεται η δυνατότητα να δεις την εξέλιξη της πόλης κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μπορείς να παρατηρήσεις όλες αυτές τις αντιθέσεις που μπορούν να κάνουν μια μεγάλη πόλη τόσο ιδιαίτερη, τόσο πολύχρωμη. Κατεβαίνεις τη Κηφισίας και συνειδητοποιείς την απουσία του έντονου κυκλοφοριακού προβλήματος ... το Γηροκομείο φωτισμένο λόγω των εορτών ...το τρόλεϊ στρίβει στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας για να κατευθυνθεί προς το Πεδίον του Άρεως. Οι καφετέριες στην αρχή της λεωφόρου είναι ακόμα γεμάτες, το γήπεδο του Παναθηναϊκού καλυμμένο από τα διαφημιστικά της ομάδας, έξω από τη Γ.Α.Δ.Α είναι κόσμος μαζεμένος, άνθρωποι καθώς πρέπει ... υπόθετω ότι πρέπει να είναι συγγενείς νεαρών συλληφθέντων. Το τρόλεϊ σταματάει, πέζος πλέον από το Πεδίον του Άρεως ως τη πλατεία Ομονοίας. Κατεβαίνοντας τη Πατησίων , η κίνηση των αυτοκινήτων είναι από ελάχιστη ως ανύπαρκτη, ο φόβος για τυχών επεισόδια ίσως ευθύνεται γι' αυτό, απέναντι από το Πολυτεχνείο υπάρχουν σπασμένες βιτρίνες, στη μία άκρη του διαδηλωτές, πιθανόν και αναρχικοί, ποιός ξέρει ... στην άλλη γωνία, στη Στουρνάρη μία διμοιρία των ΜΑΤ, ο δρόμος θυμίζει εκκλησία ... στον παρακάτω δρόμο ακόμα μία διμοιρία ... μπροστά από το Polis περνάνε πέντε νέγροι, κοιτάνε κάπως υποψιασμένοι προς το ξενοδοχείο. Όλη η Πατησίων γεμάτη από σκουπίδια, όπως όλη η Αθήνα αυτή την εβδομάδα και η δυσοσμία πλέον γίνεται τόσο έντονη που παρακαλάς να πέσει από μία σπίθα σε κάθε κάδο. Φτάνοντας στην Ομόνοια, βλέπεις ότι οι μόνιμοι θαμμώνες της έχουν αναμειχθεί πλέον με τους αστυνομικούς ... σήμερα όλη η Αθήνα έχει αστυνομικούς ... μερικοί έχουν πιάσει κουβέντα έξω από το κλειστό Mirage ... πιο κάτω μια παρέα κολατσίζει στο Γρηγόρη και ακριβώς στη γωνία, ένας άστεγος σε άθλια κατάσταση κοιμάται στα σκαλοπάτια μιας πολυκατοικίας. Στην Αγ. Κωνσταντίνου δεν συναντάς κανέναν Έλληνα, ο δρόμος είναι πολυεθνικός πλέον ... πριν το πανέμορφο και πρόσφατα ανακαινισμένο Εθνικό Θέατρο, μία κυρία, από την ομιλία της πιθανόν να ήταν ρωσίδα ή βουλγάρα τσακωνόταν, έντονα, πολύ έντονα, με τη διαφημιστική πινακίδα της στάσης του λεωφορείου. Δεν ξέρω, αν τελικά κατάφερε να βρει μια άκρη μαζί της, αν συμβιβάστηκε μέχρι το τέλος της νύχτας, αλλά χωρίς να το ξέρει αποτέλεσε, όπως αποτέλεσαν και αποτελούν και αποτελούμε, ήρωες αυτής της noir πόλης.

Ζητούνται μπουκάλια προς ανακύκλωση

Ένας χρόνος πέρασε από την ημέρα της δολοφονίας του 15χρονου μαθητή. Ένας χρόνος από μία μέρα που για ένα μήνα αναστάτωσε την Ελλάδα και ενέπνευσε τη νεολαία της Ευρώπης. Μία κοινωνική αντίδραση, μία ευκαιρία για αντιεξουσιαστική δράση, ένας λαός που έβραζε ... ;; Διαλέγεις ό,τι θέλεις. Ένα χρόνο μετά, είχαμε αλλαγή κυβέρνησης, αλλαγή υπουργού Δημόσιας Τάξης και αλλάγη πολιτικής στην αντιμετώπιση των αντιεξουσιαστών. Από την αμυντική στάση της αστυνομίας στην αντιμετώπιση των γεγονότων περάσαμε σε μια πιο επιθετική από τη νέα πλέον ηγεσία. Ήταν γεγονός ότι το μνημόσυνο για το θάνατο του μαθητή πολλοί θα το εκμεταλλεύοταν για λόγους πέραν του ουσιαστικού. Οι αντιεξουσιαστές , Έλληνες και μη, για να τα σπάσουν ... το υπουργείο ως μία πρόκληση για να ξεκαθαρίσει την ανοχή του και πολλοί μαθητές ως μία ημέρα διαδήλωσης και μνήμης για το συμμαθητή τους. Για όσα έγιναν και γίνονται είναι πολύ δύσκολο να εκφέρεις τεκμηριωμένη άποψη αν δεν έχεις άμεση επαφή με τα πραγματικά γεγονότα. Αλλά από τη χθεσινή ημέρα και τη σημερινή, μιας και συνεχίζονται τα επεισόδια δεν μου έκανε τίποτα μεγαλύτερη εντύπωση όσο αυτό ... η αστυνομία αφού εισέβαλλε στο χώρο Ρεσάλτο στο Κερατσίνι προχώρησε σε συλλήψεις μεταξύ των οποίων ήταν και τα δύο παιδιά του αντιπροέδρου της Βουλής, του κου Νιώτη. Ο οποίος σωστά δήλωσε ότι έχει εμπιστοσύνη και στα παιδιά του και στη δικαιοσύνη και δεν θέλει να τύχουν ευνοϊκής μεταχείρισης εξαιτίας της θέσης του, όπως επίσης ότι ο χώρος Ρεσάλτο είναι ένα πολιτικό καφενείο για νέους και νέες και πως όταν εισέβαλλαν στο χώρο οι αστυνομικοί δεν υπήρχε χειροβομβίδα κρότου-λάμψης και ότι τα άδεια μπουκάλια ήταν "προς ανακύκλωση" . Λες ... ;;;

Ο J.P. Jeunet επιστρέφει

Η ταινία του πριν μερικά χρόνια ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Μέσα από τη ματιά του είδαμε κι εμείς με άλλα μάτια το κόσμο. Μέσα από το χαμόγελο της Αμελί, χαμογελάσαμε στον έρωτα. Και μάθαμε ότι η εκδίκηση και η τιμωρία μπορεί να γίνεται με το πιο χαριτωμένο και έξυπνο τρόπο.
Τώρα ο Jean Pierre Jeunet επιστρέφει με τη νέα του ταινία , "Micmacs a tire larigot" ο τίτλος της και η προσμονή μεγάλη για τον νέο μας ήρωα.

http://www.micmacs-lefilm.com/