
Ένας χρόνος πέρασε από την ημέρα της δολοφονίας του 15χρονου μαθητή. Ένας χρόνος από μία μέρα που για ένα μήνα αναστάτωσε την Ελλάδα και ενέπνευσε τη νεολαία της Ευρώπης. Μία κοινωνική αντίδραση, μία ευκαιρία για αντιεξουσιαστική δράση, ένας λαός που έβραζε ... ;; Διαλέγεις ό,τι θέλεις. Ένα χρόνο μετά, είχαμε αλλαγή κυβέρνησης, αλλαγή υπουργού Δημόσιας Τάξης και αλλάγη πολιτικής στην αντιμετώπιση των αντιεξουσιαστών. Από την αμυντική στάση της αστυνομίας στην αντιμετώπιση των γεγονότων περάσαμε σε μια πιο επιθετική από τη νέα πλέον ηγεσία. Ήταν γεγονός ότι το μνημόσυνο για το θάνατο του μαθητή πολλοί θα το εκμεταλλεύοταν για λόγους πέραν του ουσιαστικού. Οι αντιεξουσιαστές , Έλληνες και μη, για να τα σπάσουν ... το υπουργείο ως μία πρόκληση για να ξεκαθαρίσει την ανοχή του και πολλοί μαθητές ως μία ημέρα διαδήλωσης και μνήμης για το συμμαθητή τους. Για όσα έγιναν και γίνονται είναι πολύ δύσκολο να εκφέρεις τεκμηριωμένη άποψη αν δεν έχεις άμεση επαφή με τα πραγματικά γεγονότα. Αλλά από τη χθεσινή ημέρα και τη σημερινή, μιας και συνεχίζονται τα επεισόδια δεν μου έκανε τίποτα μεγαλύτερη εντύπωση όσο αυτό ... η αστυνομία αφού εισέβαλλε στο χώρο Ρεσάλτο στο Κερατσίνι προχώρησε σε συλλήψεις μεταξύ των οποίων ήταν και τα δύο παιδιά του αντιπροέδρου της Βουλής, του κου Νιώτη. Ο οποίος σωστά δήλωσε ότι έχει εμπιστοσύνη και στα παιδιά του και στη δικαιοσύνη και δεν θέλει να τύχουν ευνοϊκής μεταχείρισης εξαιτίας της θέσης του, όπως επίσης ότι ο χώρος Ρεσάλτο είναι ένα πολιτικό καφενείο για νέους και νέες και πως όταν εισέβαλλαν στο χώρο οι αστυνομικοί δεν υπήρχε χειροβομβίδα κρότου-λάμψης και ότι τα άδεια μπουκάλια ήταν "προς ανακύκλωση" . Λες ... ;;;

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου